W 1968 roku niewiele osób w Wielkiej Brytanii mogło marzyć o tym, aby jeść czosnek. Był on uważany za rodzaj zagranicznego paskudztwa o ohydnej woni i jeszcze gorszych efektach następczych.

Nasi pacjenci oczywiście nie chcieli zgodzić się na to, aby zjadać kilka ząbków czosnku w czasie swoich tradycyjnych, bogatych w tłuszcze śniadań, a kapsułki z olejem czosnkowym nie były tak łatwo osiągalne. Lekarze zdecydowali się spytać pacjentów, czy cebula będzie dla nich do zaakceptowania.
Szesnastu mężczyzn, którzy przeszli zawał serca, zgodziło się wziąć udział w badaniu. Przystali na to, aby jeść w odstępie kilkudniowym dwa różne zestawy śniadaniowe, jeden z surową, gotowaną lub smażoną cebulą, a drugi bez. Śniadanie składające się z boczku, smażonych jaj, płatków kukurydzianych, śmietany, tostu, masła i mleka do picia, które zawierało dużo tłuszczu. Po śniadaniu zawsze badano u pacjentów poziom trójglicerydów. Stwierdzono, że kiedy zjadali oni na śniadanie także cebulę, częściowo zapobiegała wzrostowi poziomu trójglicerydów, który pojawiał się po tak bogatych w tłuszcze posiłkach.