Czosnek był stosowany jako roślina lecznicza w wielu, jeśli nie w większości kultur, od czasów antycznych. Jednak dopiero niedawno zbadano jego składniki. Głównym jest allin, którego zawartość wynosi około 10 g/kg. Allin jest związkiem zawierającym siarkę — ale nie ma zapachu.

Typowy zapach czosnku powstaje wtedy, gdy świeża główka czosnku ulega zniszczeniu. Wówczas enzym (allinaza) tworzy allicynę. Ta z kolei rozpada się na ajoen i kilka wielosiarczków. Te ostatnie są odpowiedzialne za charakterystyczny zapach czosnku. Zawartość allinu w świeżym czosnku waha się w graniach 10 jednostek; o ilości allinu w czosnku decyduje charakterystyka rośliny, gleby i klimatu. Czosnek zawiera też pewne węglowodany, dużą ilość aminokwasów i adenozyny, jak również substancje wykazujące właściwości antybakteryjne, np. garlicyn.

Możemy oczywiście jeść świeży czosnek. Gotowanie może niszczyć pewne jego właściwości. Możemy też kupować preparaty czosnkowe znajdujące się w sprzedaży. Istnieją tabletki z suszonego proszku czosnkowego i kapsułki, które zawierają macerat olejowy lub odparowany olej. Te preparaty mają różną ilość allicyny i różnica może być nawet dwudziestokrotna. Większość ostatnio otrzymanych danych z prób klinicznych dotyczy tabletki z proszku czosnkowego. Jest ona standaryzowana tak, aby zawartość allinu wynosiła 1,3%, co daje 0,6% allicyny.